वयाच्या केवळ २५व्या वर्षी, जेव्हा अनेक तरुण करिअरच्या वाटा शोधत असतात, त्याच वयात प्रमोद नाना भानगिरे यांना शिवसेनेच्या विभागप्रमुख पदाची जबाबदारी सोपवण्यात आली. २००६ साली शिवसेनेने नानांच्या सामाजिक भान, नेतृत्वगुण, संघटन कौशल्य आणि लोकसेवेची निःस्वार्थ ओढ लक्षात घेऊन त्यांना पक्षाच्या अग्रपंक्तीत उभं केलं.

हा टप्पा त्यांच्या राजकीय प्रवासातील पहिलं मोठं वळण ठरला, जिथून नानांनी शिवसेनेच्या विचारसरणीला लोकांपर्यंत नेण्याचा वसा घेतला आणि त्यातून एक तळमळीचं, विश्वासार्ह नेतृत्व घडू लागलं.

प्रमुख भूमिका आणि कार्याचा ठसा:

🔸 स्थानिक प्रश्नांवर संवेदनशील नेतृत्व:
नानांनी विभागप्रमुख झाल्यानंतर भागातील पायाभूत समस्या, नागरी सुविधा, रस्ते, पाणी, वीज, स्वच्छता यावर थेट लक्ष केंद्रित केलं.
लोकांच्या अडचणींना ‘आपली’ समस्या मानून, त्या सोडवण्यासाठी त्यांनी प्रशासनासोबत सातत्याने पाठपुरावा केला.

🔸 युवकांमध्ये जागरूकता आणि संघटनबांधणी:
नानांनी तरुणांमध्ये सामाजिक जाणिवा निर्माण करून त्यांना पक्षाशी जोडण्याचं काम प्रभावीपणे केलं.
शिवसेनेच्या शाखांमध्ये कार्यकर्ता प्रशिक्षण, सामाजिक उपक्रम, युवा संवाद, क्रीडा व सांस्कृतिक कार्यक्रम यांच्या माध्यमातून युवा नेतृत्व घडवण्यावर भर दिला.

🔸 पक्षाच्या विचारसरणीचा प्रचार-प्रसार:
बाळासाहेब ठाकरे यांचा हिंदुत्ववादी, राष्ट्रवादी आणि सामाजिक न्यायाचा विचार जनतेपर्यंत पोहोचवण्यासाठी प्रचार मोहिमा, जनसंपर्क दौरे, शाखा सुदृढीकरण यासारखे उपक्रम त्यांनी राबवले.
नानांनी प्रत्येक आंदोलन, मोर्चा व उपक्रमात अग्रेसर राहून कार्यकर्त्यांमध्ये एकजूट निर्माण केली.

🔸 कार्यकर्त्यांचं नेतृत्व – परिवारभाव:
तेव्हा पासून नानांचा कार्यकर्ता हा त्यांच्या परिवाराचा भाग होता – त्यांच्या सुख-दुःखात, अडचणीत, संघर्षात नाना खंबीरपणे उभे राहिले.
यामुळे एक विश्वासाचं आणि कार्यक्षम नेतृत्व विभागात उभं राहिलं.

नेतृत्वाची खरी सुरुवात – जमीनिवरचा अनुभव

विभागप्रमुख म्हणून काम करत असताना नानांनी राजकारण म्हणजे फक्त निवडणूक नाही, तर रोजचा जनतेशी संवाद आणि सेवा हेच खरं राजधर्म आहे हे कृतीतून दाखवून दिलं.
ही जबाबदारी म्हणजे केवळ पद नव्हे, तर त्यांनी पुढे साकारलेल्या संपूर्ण राजकीय जीवनाचं मजबूत आणि मूल्याधिष्ठित पायाभूत रचना होती.